ارزیابی آسایش حرارتی در معماری همساز با اقلیم - مطالعه موردی شهر همدان

ارزیابی آسایش حرارتی در معماری همساز با اقلیم - مطالعه موردی شهر همدان
نوشته صحبت اله حکمتی

با نگاهي به تاريخ تمدن انسان در مي يابيم كه نخستين كانونهاي زيست انسان بر نواحي جغرافيايي انطباق دارد ، كه بيشترين شرايط مطلوب زيستي را براي او فراهم كرده باشد . سواحل و نواحي جلگه اي واقع در عرضهاي متوسط چون دره نيل ، بين النهرين ، جلگه خوزستان ،سواحل لبنان و مديترانه شمالي ، جنوب و جنوب شرق چين كه كهن ترين تمدنها را در خود جاي داده اند ، داراي چنين شرايطي بوده اند . اما در همين مناطق هم محيط هميشه شرايط آسايش طبيعي را براي زندگي انسان و فعاليتهاي او فراهم نمي كرد ، به همين دليل بشر بتدريج دست به تكنيك ها و تاكتيكهايي زد تا اثر شرايط سخت محيطي را تعديل نمايد . مهاجرت و كوچ از تاكتيك هاي او براي مقابله با شرايط سخت محيط و ساختن مسكن و مأوا از تكنيك هاي او بوده است . تا بتواند بوسيله ي آن شرايط نامطلوب محيط را كه براي او و انجام فعاليت هايش ناراحت كننده بود به شرايط راحت و آسايش تبديل نمايد . تكنيك معماري امروزه گر چه دامنه اي بسيار وسيعتر از تكنيك هاي گذشته دارد ، اما همسويي آن با اقليم آن نقش را بسيار موثرتر مي تواند انجام دهد . از آنجا كه يكي از اهداف مهم انسان از ساختن مسكن عبارت از : حفظ و مراقبت از خودش در برابر شرايط سخت و طاقت فرساي محيط است ( عليجاني ، 1373 ) لذا شناسايي اين شرايط نامطلوب و سخت محيطي كه جنبه هاي وسيعي را در بر مي گيرد جزء حيطه آب و هواشناسي قـــــرار مي گيرد . عليجاني (1373 ) عوامل اصلي ايجاد شرايط سخت محيطي را دما ، بارش ، توفان و ... مي داند كه در ساخت و احداث سكونت گاههاي انساني و سازگاري آن با فعاليتهاي انسان ، معماران بايد به آن توجه نمايند . ادامه مطلب را بخوانید
برای دانلود متن کامل مقاله کلیک کنید

ادامه نوشته

نقش اتحادیه اروپا در مقابله با تغییرات اقلیم جهان

نقش اتحادیه اروپا در مقابله با تغییرات اقلیم جهان

ترجمه:صحبت اله حکمتی

 در حال حاضر تغييرات آب و هوایی در حال رخ دادن است و این مسئله نشان دهنده يکي از بزرگترين تهديدات زيست محيطي ، اجتماعي و اقتصادي است که  سياره ما با آن مواجه است. اتحاديه اروپا به طور فعال در حال کار براي توافق هاي جهاني براي کنترل تغييرات آب و هوايي است و اقداماتی  براي دستيابي به ارايه کمک ها در زمينه کاهش قابل توجه اين تهديدات را در داخل خود در جریان دارد.همچنين در حال توسعه يک استراتژي اروپايي براي سازگار شدن با تغييرات آب و هوايي است. گزارش  چهارم ارزيابي(AR4)هيئت بين الدولي در مورد تغييرات اقليمي (IPCC)نشان مي دهد که دماي سطح زمين پس از سال 1850 بطور متوسط  ۷۶/۰ درجه سانتي گراد افزايش يافته است .به احتمال بسيار زياد بخش بزرگ  گرمايش زمين طي50 سال گذشته درنتيجه انتشار دي اکسيد کربن (CO2)و ديگر گازهاي گلخانه اي ناشي از فعاليت هاي انساني است.بدون  کاهش انتشار اين گازها، متوسط دماي جهان به احتمال زياد بالغ بر  ۸/۱ - ۴/۰ درجه سانتي گراد و در بدترين سناريو تا ۴/۶ درجه سانتي گراد در اين قرن افزايش يابد. حتي انتهاي پاييني اين طيف  افزايش درجه حرارت را 2 درجه سانتي گراد بالاتر از زمان هاي قبل از انقلاب صنعتي نشان مي دهد ، تحولی فراتر از آستانه، بطوري که بسياري از دانشمندان معتقدند که به احتمال بسيار این تغيير ات برگشت ناپذير و فاجعه بار خواهد بود .
اتحاديه اروپا زمانی طولاني  در صف اول تلاش هاي بين المللي براي مبارزه با تغييرات آب و هوا قرار دارد، و اعضای این اتحادیه همصدا در توسعه دو پيمان آب و هوايي سازمان ملل متحد ،  کنوانسيون 1992سازمان ملل متحد در مورد تغييرات اقليمي (UNFCCC) و پروتکل کيوتو ، در سال 1997 موافقت کردند.
اتحاديه اروپا همچنين گام هايي  را براي محدود کردن انتشار گازهاي گلخانه اي از اوايل 1990 برداشته است.
در سال 2000 کميسيون اروپا مامور برنامه ريزي  تغييرات آب و هوا ي اروپا(ECCP)گرديد، که منجر به اتخاذ طيف گسترده و جديدي از سياست ها و اقدامات ، از جمله شامل پيشگامي در خروج انتشار گازهاي گلخانه اي از  سيستم بازرگاني اتحاديه اروپا شده است.
پروتکل کيوتو 15 کشور از اعضاي آن زمان اتحاديه اروپا ('اتحاديه اروپا - 15')را ملزم نمود که  گازهاي گلخانه اي جمعي خود را در دوره 2008 - 2012 به 8 درصد کمتر از سطح 1990 کاهش دهند. مانيتورينگ گازهاي خروجي و پيش بيني ها نشان مي دهد که 15 عضو اتحاديه اروپا  در مسير رسيدن به اين هدف موفق بوده اند.  
در سال 2007  رهبران اتحاديه اروپا رويکرد يکپارچه اي را در مورد  آب و هوا و سياست هاي انرژي مورد تاييد قرار دادند و متعهد شدند تا به بطور جمعي  اروپا را به سمت بهره وري انرژي و اقتصاد کم کربن پيش ببرند.اين تعهد از طريق مجموعه اي از قوانين الزام آور در حال اجرا مي باشد.
اتحاديه اروپا همچنين پيشنهاد نموده است تا سطح کاهش توليد گازهاي گلخانه اي خود را به 30 درصد تا سال 2020 کاهش دهد، مشروط  به آنکه ساير کشور هاي بزرگ منتشر کننده گازهاي گلخانه اي در حال توسعه و توسعه يافته جهان نيز متعهد به انجام سهم عادلانه خود تحت توافق نامه آينده آب و هواي جهان باشند . اين موافقت نامه تا آغاز سال 2013 که پروتکل کيوتو  دوره اول تعهداتش پايان مي پذيرد بايد ترتيب اثر يافته باشد.
اظهارات رسيده از  کپنهاگ در دسامبر 2009  نشان دهنده يک گام نزديک شدن به چنين توافقنامه اي بود.اتحاديه اروپا در پي افزایش فشار است تا به اقدامات جهاني مقابله با انتشار گازهاي گلخانه اي جنبه اي بلند پروازانه ، جامع و الزام آور بخشد.
برای مشاهده متن اصلی به دنباله مطلب بروید.
ماخذ:http://http://ec.europa.eu/environment/climat/home_en.htm

ادامه نوشته